ابزار دیجیتال جدید برای افزایش سودآوری و پایداری مزرعهدانشگاه کرتین 16 نوامبر 2023همکاری جدید بین Food Agility CRC، NGIS، Farmanco، مرکز مدیریت زراعی و بیماریهای دانشگاه کرتین (CCDM) و دپارتمان صنایع اولیه و توسعه منطقهای، ابزار حمایت تصمیم گیری دقیق علمی را برای کمک به کشاورزان و مشاوران آنها در افزایش سودآوری و افزایش سودآوری ایجاد خواهد کرد. بهینه سازی مدیریت ریسکپروژه 4 میلیون دلاری مستقر در استرالیای غربی که «هاب تجزیه و تحلیل کشاورزی» نامیده می شود، به تولیدکنندگان کمک می کند تا تنوع عملکرد و سودآوری محصول را در مقیاس درون پادوک تحلیل کنند.در حال حاضر، تولیدکنندگان میتوانند نقشههایی را برای کشاورزی دقیق با استفاده از دادههای مزرعه خود تولید کنند، اما این نقشهها با استفاده از یک روش علمی قوی تولید نمیشوند و ابزاری برای طراحی یا تجزیه و تحلیل آزمایشهای درون مزرعه وجود ندارد که کشاورزان و کشاورزان ماهر بتوانند از آن برای دستیابی به این هدف استفاده کنند.تقاضا برای این نوع ابزار در حال افزایش است زیرا تعداد بیشتری از تولیدکنندگان به سمت بهبود نتایج پایداری خود و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای خود حرکت می کنند.دکتر جولیا ایستون، رهبر پروژه و محقق CCDM گفت که مرکز تجزیه و تحلیل کشاورزی مبتنی بر تحقیقات نسل بعدی تجارت کشاورزی است که توسط Curtin for Agribusiness Profitability Initiative ساخته شده است.دکتر ایستون گفت: «این ابزار به کشاورزان این فرصت را میدهد که از تصمیمهایی که میگیرند مطمئن شوند و تجزیه و تحلیل علمی را برای پایهریزی تصمیمگیری فراهم میکند."اگر یک تولید کننده در حال ایجاد تغییر مدیریت برای یک نتیجه خاص باشد - به عنوان مثال، تغییر نرخ کود یا سایر ورودی ه

دماهای شدید چگونه بر پراکنش گونهها تأثیر میگذارند؟دانشگاه MCGILL 16 نوامبر 2023با گرمتر شدن سیاره، گونه های جانوری و گیاهی در سراسر جهان با شرایط زندگی جدید و غیرقابل پیش بینی مواجه خواهند شد که می تواند اکوسیستم ها را به روش های بی سابقه ای تغییر دهد. یک مطالعه جدید توسط محققان دانشگاه مک گیل، با همکاری محققانی در اسپانیا، مکزیک، پرتغال، دانمارک، استرالیا، آفریقای جنوبی و سایر دانشگاههای کانادا، اهمیت دما را در تعیین مکانهایی که گونههای جانوری در حال حاضر یافت میشوند برای درک بهتر چگونگی گرمایش بررسی میکند. آب و هوا ممکن است بر محل زندگی آنها در آینده تأثیر بگذارد.برای کشف این موضوع، محققان نقش دما را به عنوان عاملی که می تواند محدوده زیستگاه بالقوه گونه ها را محدود کند، آزمایش کردند. آنها دما و مناطقی را که در حال حاضر 460 گونه جانوری خونسرد در آن زندگی می کنند، با دماها و مناطقی که می توانند در آن زندگی کنند، بر اساس تحمل آنها به دما مقایسه کردند.آنها دریافتند که بر خلاف گونه هایی که در اقیانوس زندگی می کنند، حیوانات خشکی مانند خزندگان، دوزیستان و حشرات دارای محدوده زیستگاهی هستند که کمتر تحت تاثیر دما قرار می گیرند. به گفته محققان، هرچه یک گونه در عرض جغرافیایی بالاتر باشد، تمایل کمتری برای زندگی در مناطق نزدیک به استوا با دمایی که می تواند تحمل کند، کمتر می شود. این بدان معنی است که به جای تحمل دما، تعاملات منفی با گونه های دیگر - مانند رقبا یا انگل ها - می تواند چیزی باشد که این گونه ها را از این زیستگاه بالقوه دور نگه می دارد.نویسنده ارشد این مطالعه که در مجله منتشر شد، گفت: «تعجب آور نبود که متوجه شدیم دما همیشه دامنه گونهها را محدود نمیکند، اما آنچه شگفتانگ

UNIVERSITAT AUTONOMA DE BARCELONA 16 نوامبر 2023رودخانه ها یکی از منابع اصلی آلودگی میکروپلاستیک ها (اندازه 5 تا 0.0001 میلی متر) و نانوپلاستیک ها (کوچکتر از 0.0001 میلی متر) در اقیانوس ها هستند. مصب ها به عنوان مناطق انتقالی بین رودخانه ها و دریاها، کانون های اصلی تجمع این ذرات هستند که در رسوبات حفظ می شوند. آنها با توجه به توانایی آنها در جذب مواد شیمیایی مضر از محیط اطراف، ورود به شبکه غذایی از طریق مصرف، و تجمع زیستی به سمت سطوح تغذیه ای بالاتر، از جمله گونه های تجاری ارزشمند، تهدیدی برای اکوسیستم های آبی هستند.اینها نتایج اصلی پروژه بین المللی "i-plastic" است که موسسه علوم و فناوری محیطی دانشگاه اتونوما بارسلونا (ICTA-UAB) در آن مشارکت دارد و حضور میکرو و نانوپلاستیک ها در مصب رودخانه ها و سواحل مجاور آنها را تحلیل کرده است.یافتههای این پروژه نشان میدهد که از گونههای دوکفهای مورد تجزیه و تحلیل، 85 درصد صدفها و 53 درصد از صدفها میکروپلاستیک بلعیده بودند. ماهیهای دریایی وابسته به دهانه رودخانه (کفال سفید، موجارای نقرهای و موجارای برزیلی) 75 درصد تحت تأثیر قرار گرفتند، در حالی که در مناطق ساحلی تحت تأثیر جریان خروجی دهانه رودخانه، 86 درصد هیک اروپایی و 85 درصد خرچنگ نروژی حاوی میکروپلاستیک یا میکروالیاف مصنوعی در رودهشان بود. دانشمندان توضیح میدهند که آلودگی نانوپلاستیکها ممکن است حتی جدیتر از میکروپلاستیکها باشد و ممکن است خطر بیشتری برای موجودات آبزی به همراه داشته باشد، زیرا میتوانند از غشای سلولی عبور کنند و به گونهای که در محیطهای دهانه رودخانه و محیطهای دریایی زندگی میکنند به میزان بیشتری آسیب برسانند، همانطور که در مورد مشاهده شد. از صدف هاپاتریزیا